نوار مثانه

نوار مثانه نوعی تست ارودینامیک برای مطالعه عملکرد مثانه و مجاری می باشد . در این تست وظایف مثانه شامل ذخیره ، تخلیه از نظر عصبی و عضلانی بررسی می شود. مدت زمان این تست 30 الی 45 دقیقه می باشد . با نوار مثانه برای تشخیص اختلالات مثانه می باشد .

اختلال-کارکرد-مثانه-مرتبط-با-نوار-مثانه

اختلال-کارکرد-مثانه-مرتبط-با-نوار-مثانه

اقدامات قبل از نوار مثانه

  1. در این آزمایش نیازی به ناشتا بودن نیست .
  2. در صورت مصرف دارو باید تا 24 ساعت قبل از انجام تست استفاده از آن را قطع کرد.
  3. در صورت وصل کردن سوند به بیمار باید 24 ساعت قبل از انجام تست آن را قطع کرد.
  4. بیمار باید تقویمی از ساعت های ادرار خود را تهیه کند و مقدار آن را یادداشت کند.

نحوه انجام نوار مثانه

در این تست ابتدا سوند باریکی در مثانه و مقعد فرد قرار می گیرد و سپس مثانه با نرمال سالین پر می شود . فرد متخصص از فرد درباره احساس های پرشدگی مثانه و تخلیه ادرار پرسیده می شود. در این هنگام فرد احتیاج شدیدی به ادرار دارد که از فرد خواسته می شود تا ادرار کند. در این تست مواردی به شرح ذیل بررسی می شود:

  1. حس مثانه
  2. میزان ظرفیت مثانه
  3. میزان حجم پذیرش مثانه
  4. قدرت انقباضی عضلات مثانه
  5. لرزش های عصبی مثانه
  6. هماهنگی بین عضلات مثانه و دریچه خروجی مثانه
  7. عملکرد مجاری ادراری

زمان استفاده از نوار مثانه

  1. عفونت های عود کننده ادراری
  2. مقاومت بدن در برابر درمان دارویی در افراد مبتلا به تکرر و سوزش ادرار در افراد پایین تر از 40 سال
  3. درمان بی اختیاری ادرار
  4. انواع آسیب های نخاعی
  5. تردید درباره مثانه عصبی
  6. ناهنجاری های مادرزادی ستون فقرات کمری
  7. بیماری های عصبی و ستون فقرات مانند پارکینسون ، ام اس ، دیابت و دیسک مهره های کمری

اقدامات بعد از نوار مثانه

  1. مصرف داروی آنتی بیوتیک بعد از نوار مثانه
  2. بعد از انجام تست مایعات زیاد بنوشید تا سوزش ادراری برطرف شود.
  3. در صورتی که علائیم مانند خروج خون ، داشتن تب (تا 24 ساعت ادامه داشته باشد ) به پزشک متخصص اورولوژی مراجعه کنید.

هیدروسل

هیدروسل

درمان بی اختیاری ادرار | متخصص اورولوژی

با جمع شدن آب  در اطراف بیضه بیماری هیدروسیل به وجود می آید و همین امر موجب می شود که سایز کیسه بیضه تغییر محسوسی به وجود بیاید.این بیماری شاید با درد برای مردان نباشد. این بیماری در نوزادان بسیار شایع می باشد

عوامل ایجاد هیدروسل

  1. ضربه بر اثر ورزش یا حوادثی نظیر تصادف
  2. در اثر جراحی اسکروتوم یا ناحیه کشاله ران
  3. عفونت و تورم در ناحیه اپی دیدیم یا بیضه
  4. در اثر بیماری سرطان بیضه و سرطان کلیه
  5. افزایش سن مخصوصا در سنین بالای 40 سال

چگونه می توان هیدروسل را تشخیص داد؟

به دو روش می توان پی به بیماری هیروسل برد. پزشک ابتدا به وسیله نور وسیله ای مانند چراغ قوه در زیر بیضه ها مایع موجود در اطراف بیضه ها را مشاهده می کند. از این روش برای تشخیص غده های سرطانی استفاده می شود. در صورت وجود این توده مایع اطراف بیضه قابل مشاهده نمی باشد. که در این صورت از روش دیگری با استفاده از تصویربرداری با سونوگرافی می باشد.

هیدروسل

هیدروسل

درمان هیدروسل

قبل از اقدام جهت درمان باید علل ابتلا به هیدروسل بررسی شود. به طور مثال هیدروسلی که در اثر عفونت ایجاد شده باشد با داروهایی مانند آنتی بیوتیک جهت رفع عفونت قابل درمان است. اگر هیدروسل به علت فتق یا سرطان باشد نیاز به روشهای درمانی مختص سرطان و فتق می باشد.

جراحی هیدروسلکتومی

این جراحی جهت تخلیه مایع موجود در اطراف بیضه انجام می شود. بدین منظور برش هایی در کیسه بیضه و نواحی زیرشکم انجام می شود. در مواردی که هیدروسل به علت فتق کشاله باشد (تشخیص در حین جراحی باشد) بدون در نظر گرفتن ایجاد مشکل، برداشته می شود. این عمل با دقت فراوانی انجام می شود به طوری که برخی از جراحان از وسیله عدسی چشمی استفاده می کنند تا نواحی اپیدیدیم و مجاری اسپرم صدمه نبیند. امکان گذاشتن لوله تخلیه و پانسمان بزرگ بر برش های ایجاد شده وجود دارد که شخص برای چند روز باید چند روز برای بهبود و نگهداری آن استراحت کند.این جراحی بدون هیچ داروی بیهوشی و بی حسی انجام می شود. برای از بین بردن ورم ناحیه جراحی شده از کیسه یخ پس از جراحی توصیه می شود.