افتادگی پلک یا پتوز در کودکان

افتادگی پلک یا  پتوز در کودکان

در برخی از موارد جراحی پلک برای کسانی که انجام بگیرد که دارای افتادگی پلک از همان بدو تولد هستند. افتادگی پلک یا پتوز مادرزادی در زمان تولد کودک رخ می دهد و  اگر در همان بدو تولد پتوز متوسط و یا شدیدی در کودک اتفاق افتد، امکان دارد جهت تکامل بینایی کودک نیاز به درمان فوری شود.
اغلب  پتوز مادرزادی در اثر نقص در تکامل عضله بالابرنده پلک فوقانی که عضله لواتور نام دارد، اتفاق می افتد. پتوز در کودکان گرچه اختلالی مجزا می باشد اما در موارد مادرزادی امکان دارد با اختلالات زیر همراه باشد

  • بیماری های عضلانی
  • اختلالات عصبی
  • اختلال حرکات چشمی
  • عیوب انکساری
  • تومورهای پلک و یا سایر تومورها

به طور معمول، پتوز و یا افتادگی پلک مادرزادی با گذشت زمان بهبود نمی یابد.

مشکلات ناشی از پتوز در کودکان کدامند؟

شایع ترین اختلال جدی مرتبط با پتوز دوران کودکی، آمبلیوپی (تنبلی چشم) می باشد. به دو علت پتوز می تواند ایجاد تنبلی چشم کند:

  • انسداد مسیر بینایی در موارد پتوز شدید
  • ایجاد آستیگماتیسم و تاری دید ناشی از آن

بعلاوه پتوز ممکن است در صورت وجود انحراف چشم آن را مخفی نماید و این مورد نیز می تواند منجر به تنبلی چشم شود.

 

درمان پتوز مادرزادی

در بسیاری از موارد، پتوز کودکان با استفاده از جراحی درمان می شود. اگر کودک دچار تنبلی چشم هم باشد، احتمال دارد درمان با قرار دادن پوشش بر روی چشم سالم، استفاده از عینک یا قطره چشمی ضروری باشد.

تشخیص لزوم انجام جراحی افتادگی پلک یا پتوز و انتخاب روش مناسب، بر اساس عوامل زیر صورت می گیرد:

  • شدت پتوز
  • درگیری یک یا هر دو پلک
  • سن کودک
  • وضعیت حرکات چشمی
  • قدرت عضلات بالا برنده و پایین آورنده  پلک

 

معمولا در اوایل دوران زندگی ضرورتی به انجام جراحی در موارد خفیف تا متوسط پتوز وجود ندارد. هم در موارد ذکر شده و هم در موارد شدیدتر که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند، باید به طور منظم و مرتب از نظر تنبلی چشم، حالت های وابسته و  عیوب انکساری توسط متخصص چشم بررسی و در صورت نیاز تحت درمان قرار گیرند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 − 10 =